Młodość

Simona Gabriela Kossak urodziła się 30 maja 1943 roku w Krakowie. Pochodziła ze znanej artystycznej rodziny. Od 1950 uczęszczała do Żeńskiej Szkoły Miejskiej, a w latach 1957–1961 uczyła się w IX Liceum Ogólnokształcącym im. Józefy Joteyko. Studiowała na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego gdzie uzyskała tytuł magistra biologii. W 1965 roku Simona Kossak została, jako pierwsza kobieta w dziejach UJ, wybrana Mistrzynią Bractwa Żakowskiego. W czasie wakacji Simona wędrowała wraz z innymi studentami po Bieszczadach i Tatrach oraz brała udział w obozach jeździeckich.

Działalność naukowa

Pracując naukowo, zajmowała się, między innymi, ekologią behawioralną ssaków. Sama siebie określała czasem mianem zoopsychologa. Po studiach przeniosła się do Białowieży. W 1980 roku Rada Naukowa Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie nadała jej z wyróżnieniem stopień naukowy doktora nauk leśnych. Jedenaście lat później otrzymała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk leśnych. Rok 2000 przyniósł jej tytuł profesora nauk leśnych. Po ukończeniu studiów podjęła 1 lutego 1971 roku pracę w Zakładzie Badania Ssaków Polskiej Akademii Nauk w Białowieży. Następnie pracowała w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Zakładzie Lasów Naturalnych, gdzie od stycznia 2003 roku pełniła stanowisko kierownika. Była członkiem American Society of Mammals, Polskiego Towarzystwa Ekologicznego oraz Rady Naukowej Instytutu Badawczego Leśnictwa. Była także jednym z pomysłodawców unikatowego na skalę światową odstraszacza ostrzegającego dzikie zwierzęta przed przejazdem pociągów. W uznaniu zasług na polu nauki i popularyzowania ochrony przyrody w 2000 roku została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi. Działalność naukowa Simony Kossak łączyła wiele nurtów współczesnych badań związanych z ochroną przyrody. Na szczególną uwagę zasługują prace z zakresu ekologii behawioralnej ssaków łownych i chronionych, bytujących w środowisku leśnym. Jej dorobek twórczy obejmuje ogółem ponad 140 oryginalnych opracowań naukowych. Od stycznia 2003 roku pełniła funkcję kierownika Zakładu Lasów Naturalnych IBL w Białowieży. Pod koniec 2004 roku została przewodniczącą Rady Naukowej Białowieskiego Parku Narodowego.

Życie prywatne

Mieszkała przez 35 lat w samym sercu Puszczy Białowieskiej – w starej leśniczówce Dziedzinka, położonej w granicach rezerwatu ścisłego Białowieskiego Parku Narodowego.

Jej partnerem życiowym był Lech Wilczek, którego poznała po przeprowadzce do leśniczówki. Zmarła 15 marca 2007 roku w białostockim szpitalu wskutek poważnej choroby nowotworowej. 

Bibliografia:

https://3seaseurope.com/simona-kossak-polish-veterinarian 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Simona_Kossak 

https://culture.pl/pl/tworca/simona-kossak

Opracowała Izabela Biruk.