Anna Tomaszewicz-Dobrska
Anna Tomaszewicz-Dobrska
polska lekarka, pierwsza kobieta z dyplomem lekarskim, która praktykowała na ziemiach polskich jako lekarz
Młodość
Anna Tomaszewicz-Dobrska urodziła się 13 kwietnia 1854 roku w Mławie w inteligenckiej rodzinie urzędników. Wykształcenie średnie odebrała w Łomży i na pensji Paszkiewiczowej w Warszawie. W wieku 17 lat wyjechała na studia medyczne do Zurychu, była piętnastą studentką, które ukończyła 6 lat później, z wyróżnieniem jako pierwsza Polka.
Działalność naukowa
Na trzecim roku studiów zaproponowano jej płatną asystenturę u prof. Edwarda Hitzinga, neurologa i psychiatry. Niemal przypłaciła to wyróżnienie życiem. Przy pracy zaraziła się tyfusem, który przeszła bardzo ciężko. Pisała i publikowała prace naukowe, a w 1877 roku uzyskała stopień doktora i wyróżnienie za pracę poświęconą fizjologii błędnika słuchowego. W ślad za doskonale przyjętą pracą posypały się propozycje prestiżowej pracy, m.in. asystentki znanego profesora na jednej z uczelni w Japonii. Anna postanowiła jednak wrócić do Polski, gdzie otworzyła prywatną praktykę. Początkowo pracowała charytatywnie, lecząc głównie biedotę, miała też pacjentki wśród najbogatszych rodzin, dla których okazanie zaufania kobiecie-lekarzowi było demonstracją postępowości. Od 1882 roku, przez 30 lat, pracowała jako lekarz w szpitalu położniczym. Jako pierwsza w Warszawie wykonała cięcie cesarskie w 1896 roku. Jednocześnie prowadziła wykłady dla akuszerek.
Życie prywatne
W 1881 roku wzięła ślub z lekarzem laryngologiem Konradem Dobrskim, z którym miała jednego syna Ignacego. Doktor Anna Tomaszewicz-Dobrska umarła 12 czerwca 1918 roku w Warszawie na gruźlicę płuc, którą zaraziła się znacznie wcześniej. Zostaje pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Bibliografia:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Anna_Tomaszewicz-Dobrska
https://nauka.tvp.pl/65086955/anna-tomaszewiczdobrska-18541918
Opracowała: Izabela Biruk